فعالیت های اقتصادی

دانلود پایان نامه

2-5- جمع بندی
امروزه، نقش کشاورزی در رشد و توسعه مناطق روستایی برای تمامی جوامع شناخته شده است. بخش کشاورزی ستون فقرات اقتصاد و موتور اصلی افزایش درآمد و کاهش فقر در مناطق روستایی می باشد (African Development Bank,2000:1). کشاورزی به عنوان ابزاری مهم در فراهم آوردن امنیت غذایی، ایجاد اشتغال، درآمد و انباشت سرمایه محسوب می شود و توان جامعه را در پیاده سازی طرح ها و برنامه های توسعه اقتصادی بالا می برد (Santarisi,1995:109). باید خاطر نشان ساخت که تنها از طریق تحولی اساسی در کشاورزی است که این بخش می تواند به صورت اقتصادی خود را در جامعه نمایان سازد(مقدسی، 18:1377) و لازمه این تحول همانا، کاربست تغییرات بنیادین در کارکردهای نهادی دولت و کاهش فشارهای طبیعی و زیست محیطی در مناطق روستایی می باشد. ویژگی های نهادی دولت حاوی مفاهیم نسبتا مهمی در ارتباط با الگوهای حاکم بر تفکرات توسعه و توسعه کشاورزی در کشور و ساختار برنامه ریزی و سیاست های اجرایی می باشد که نتایج آن در عملکرد شاخص های تنظیم فعل و انفعالات تولید و بازار در سطح مناطق روستایی قابل مشاهده است. خصوصیات طبیعی نیز ویژگی هایی نظیر؛ وضعیت منابع خاک و آب، شرایط آب و هوایی و عوامل زیستی را به نمایش می گذارد. بطورکلی، تمرکز اصلی تحقیق بر الگوهای رفتاری دولت در محیط برنامه ریزی توسعه کشاورزی و کارکردهای ناشی از آن در تاثیرگذاری بر روند سرمایه گذاری در فرایند تولید و تنظیم ترتیبات قیمتی بازار می باشد. از آنجایی که الگوهای رفتاری دولت در محیط برنامه ریزی توسعه کشاورزی برخاسته از ماهیت و سازوکارهای رانتیر است بنابراین چنین ساختی مسیر برنامه ریزی را از روند عقلایی خود خارج و مبتنی بر رشد کاذب برخی از ابعاد می کند و فقدان برنامه و چشم انداز بلند مدت استراتژیک را در بخش کشاورزی به نمایش می گذارد. درواقع، عموما دولت های رانتیر به فعالیت های تولیدی و مولد بویژه بخش کشاورزی بی توجهند و تامین درآمدهای دولتی را نه به بخش های اقتصادی بلکه به فروش ذخایر زیرزمینی به خصوص نفت معطوف می کنند. دستیابی به درآمدهای هنگفت فروش نفت اولا دولت را از بخش های اقتصادی جدا می کند و دوما مجالی می طلبد تا ارزهای نفتی را هزینه کند، لذا بهترین محل مصرف بخش هایی هستند که دارای رانت باشند. دولت های رانتیر اعتقادی به برنامه و کارکارشناسی شده ندارد زیرا درآمدهای نفتی تمامی اثرات منفی تصمیمات غلط اتخاذ شده را خنثی می کند و عدم هدفمندی برنامه تاثیر خاصی بر درآمدهای دولتی ندارد. در اقتصادهای رانتی معمولا تخصیص اعتبارات بنابر خیر عمومی و راضی نگه داشتن اذهان مردم است و معمولا به صورت پراکنده سرمایه هایی به طرف بخش های اقتصادی روانه می گردد. نهادینه شدن چنین الگوی رفتاری در محیط برنامه ریزی توسعه در عدم شکل گیری الزامات توسعه در بخش کشاورزی بازتاب می یابد. ضمن اینکه، همسانی توسعه نیافتگی بخش کشاورزی در مناطق روستایی با پتانسیل فراوان طبیعی و مناطقی با ضعف ظرفیت های طبیعی گواهی بر بی اهمیت بودن بخش کشاورزی در دولت های رانتیر می باشد. درمجموع، اگر می خواهیم اثرات اقتصادی بخش کشاورزی در سطح ملی و محلی نمایان شود باید تحولی اساسی در ساخت دیوانسالاری کشور و ساخت ماهیتی دولت ایجاد شود. بطوریکه جهت گیری برنامه های توسعه کشور و کشاورزی به سمت کارایی اقتصادی هدایت گردد. جهت دستیابی به این هدف رجوع به مبانی نظری موضوع و فهم تئوریک مسئله می تواند راهگشای بسیاری از مسائل کشاورزی در مناطق روستایی گردد و تفکر سیاست گذاری و اجرای راهبردهای کشاورزی را در مسیر درست خود یعنی تحقق توسعه کشاورزی هدایت کند.
شکل(2-1): چارچوب مفهومی و عملیاتی پژوهش
فصل سوم
معرفی منطقه
فصل سوم
معرفی منطقه
3-1- موقعیت جغرافیایی منطقه
موقعیت (Location) یکی از عوامل قدرت جغرافیایی است و استراتژی های توسعه بر مبنای شکل می گیرند. موقعیت جغرافیایی از دو جهت قابل مطالعه و بررسی است. موقعیت خصوصی یا ریاضی که طول و عرض جغرافیایی یک واحد سیاسی را بر روی کره ارضی به تصویر می کشد و موقعیت نسبی یا عمومی که در مقیاس های جهانی، قاره ای و یا منطقه ای به موقعیت های بری، بحری و گذرگاهی- استراتژیک قابل تقسیم است. در این بین شهرستان خنداب از لحاظ موقعیت ریاضی در منطقه ای با ظرفیت های بالای طبیعی و اکولوژیکی واقع شده است و وجود دالان طبیعی دشت شراء و رودخانه قره چای وضعیت استثنایی را برای ایجاد فعالیت کشاورزی بوجود آورده است. ضمن اینکه ویژگی های ژئوموفولوژیک و توزیع ناهمواری های منطقه به گونه ای است که مکان گزینی روستا را در تیپ های سکونتی متنوع دشتی، کوهپایه ای و کوهستانی به همراه آورده و قابلیت ایجاد فعالیت های اقتصادی متنوع را در بخش کشاورزی اعم از زراعت، باغداری و دامداری فراهم ساخته است.در ارتباط با موقعیت نسبی شهرستان خنداب باید یادآور شویم که این منطقه در کریدور ارتباطی شرق به غرب و جنوب به شمال قرار دارد و وضعیت گذرگاهی آن به گونه ای است که محورهای مواصلاتی پر رفت و آمد تهران به کرمانشاه و لرستان به همدان، قزوین و گیلان را در بر می گیرد. علاوه بر این شهرستان خنداب به مراکز جمعیتی بزرگ در مرکز و غرب کشور دسترسی دارد و با بسیاری از شهرهای منطقه نظیر؛ اراک، همدان، ملایر، بروجرد در فاصله ای کمتر از صد کیلومتر قرار دارد و از این حیث می تواند محلی برای فروش محصولات کشاورزی و انگیزه ای برای تولید باشد. وضعیت طبیعی منطقه شرایطی را بوجود آورده است که فواصل دسترسی به روستاها بسیار کم و دسترسی به مراکز خدماتی آسان باشد.
3-1- 1- موقعیت جغرافیایی شهرستان
شهرستان خنداب یکی از شهرستان های استان مرکزی است که در طول جغرافیایی //4 / 15 o 49 شرقی و عرض جغرافیائی //1 / 40 o 34 شمالی قرار گرفته است. این شهرستان در فاصله 80 کیلومتری شمال غربی مرکز استان مرکزی واقع و از شمال به شهرستان های کمیجان، از شرق به شهرستان های اراک، از جنوب به شهرستان شازند، از غرب به استان همدان محدود می شود. مساحت این شهرستان 1343 کیلومتر مربع است که 62/4 درصد از مساحت استان مرکزی را به خود اختصاص داده است (www. khondab.ostan-mr.ir).
جدول(3-1): وضعیت تقسیمات کشوری شهرستان خنداب در سال 1390
شرح
استان
خنداب
درصد(شهرستان به استان)
مساحت
29530
1343
62/4
جمعیت
1413959
58262

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   موضوع معین که مورد معامله باشد