شبکه ملی اطلاعات چیست و چه فوایدی دارد؟

کاربران ایرونی به محض شنیدن نام «شبکه ملی اطلاعات» ترس اینترنتی محدود، بسته و به دور از ارتباطات بین المللی رو تجسم می کنن. پدیده ای که سال هاست در دستور کار دولتای گذشته کشورمون قرار داره و حواشی بسیار زیادی دور و بر اون ساخته شده که بعضی وقتا باعث پریشونی و گیجی مخاطب درباره وجود این سیستم می شه. دیدگاه کاربران عمومی به این موضوع شفاف و غلطه و به خاطر این نگرانی اونا روز به روز بیشتر می شه.

دلیل اصلی عکس العملای منفی مردم در قبال شبکه ملی اطلاعات، به باور بعضی از سیاسیون از جمله وزیر ارتباطات الان، به خود مسئولین دولتای قبلی و نبود اطلاع رسانی دقیق و درست اونا برمیگرده. ایشون این افراد رو مقصر ترس مردم و مقابله اونا در برابر شنیدن این عبارت می دونه. بهتره با این پدیده و فواید اون و بعد جهانی اش آشنا شیم تا شاید کمی ترسمون از شنیدن عبارت شبکه ملی اطلاعات بریزه.

بحث شبکه ملی اطلاعات از کی شروع شد؟

بیشتر از ۱۰ ساله که در کشور بحث راه اندازی شبکه ملی اطلاعات سر زبون هاست

شبکه ملی اطلاعات از سال ۱۳۸۴با نام «شبکه ملی اینترنت» در دستور کار مجلس قرار گرفت و تا به امروز که بیشتر از ده سال از اون زمان میگذره، رنگ واقعیت کاملی رو به خود ندیده. این پلتفرم تا به امروز در ابعاد کوچکتر از حد واقعی خود به مردم عرضه شده و هنوز به طور تموم و کمال و سراسری اجرا نشده

 

در همون چند سال قرار بر این شد که درزمان یه بازده وقتی سه ساله، طرح اینترنت ملی به آخرسر برسه که این محقق نشد. بعدا با در نظر گرفتن چیزای مهم سند چشم انداز بیست ساله در سال ۱۳۸۹ موضوع شبکه ملی اینترنت با نام جدید «شبکه ملی اطلاعات» به صورت جدی تر مطرح شد، طوری که کلیات موضوع در ماده ۴۶ برنامه پنجم پیشرفت مطرح و تصویب شد. در دولت یازدهم اقدامات اولیه ای و راه اندازی سه فاز این طرح انجام شد و  امروز با راه افتادن کشتی دولت جدید تماشاگر زمزمه هایی در باره پایانی شدن این طرح هستیم.

چیستی شبکه ملی اطلاعات

اما در سال ۱۳۸۹در قانون دقیقا چه موضوی مطرح و تصویب شد: شبکه ملی اطلاعات کشور، شبکه ای براساس قرارداد اینترنت (IP) به همراه سوئیچا و مسیریابا و مراکز داده ایه، به صورتی که درخواستای دسترسی داخلی و اخذ اطلاعاتی که در مراکز داده داخلی نگهداری می شن اصلا از راه خارج کشور مسیریابی نشه و امکان ایجاد شبکه های اینترانت و خصوصی و امن داخلی در اون جفت و جور شه.

راه افتادن این شبکه به معنی محدودیت بودن در دنیای اینترنت نیس

براساس اهداف شبکه ملی اطلاعات، اتصال از بیرون مرز کشور به سایتای داخلی با محدودیتی مواجه نمی شه و بازم اتصال کاربران بیرون مرز کشور به سایتای داخلی هم برقراره. با در نظر گرفتن نکات فوق مشخص می شه که شبکه ملی اطلاعات اصلا قرار نیس ارتباطات ما رو با دنیا قطع کنه.

«علیرضا فرزین»، کارشناس معاونت دولت الکترونیکی در سازمان فناوری اطلاعات ایران، ضمن گفتگو با سایت ما این بحث رو برامون بیشتر شفاف کرد:

«اینترنت همیشه هست و ما و تموم دنیا به اون وصل هستیم. اینترنت ملی تعریف و واژه اشتباهیه که در زمان دولت دهم بنا به اقتضای اون زمان و نگاه امنیتی به مسایل روز واسه مردم تبیین شد. شبکه ملی اطلاعات هیچ ربطی به محدود کردن اینترنت نداره و فقط یه جور گردش اطلاعات در بستر داخلیه. در این طرح با نگاهی به محتواهایی که بیشتر مورد استفاده مردم قرار می گیرن، مثل فیلم و سریال و یا شبکه های پیام رسان، این اطلاعات رو وارد بستر پهنای باند داخلی کرده تا سرعت و کیفیت بسیار بهتری رو واسه کاربر جفت و جور کنه.»

فرزین ارزون تر شدن اینترنت رو از ثمرات شبکه ملی اطلاعات دونست و مهم ترین جنبه این طرح رو بعد اقتصادی اون گفت که اینم به نفع کاربره و هم به نفع دولت. از نظر اون وقتی که دیتاهای پرطرفدار مستقیما روی شبکه داخلی به گردش بیاد و یه بار به خارج و داخل کشور برنگردد، به سود همه میشه.

این کارشناس ضمن صحبت درباره شبکه های اجتماعی و پیام رسان داخلی مانند «بیسفون» و «بله» و…گفت: «بحث اعتمادسازی این جوری شبکه ها واسه کاربران خیلی با اهمیته. هروقت این سامانه ها بتونن اعتماد مردم رو جلب کنن‏، پرمخاطب می شن. بعضی از این شبکه ها تواناییای بسیار بهتر، بالاتر و کارآمدتری مثل پرداخت درون برنامه ای و… نسبت به تلگرام دارن، ولی بدیش اینه روی خوشی از کاربران نمی بینن.»

علیرضا فرزین به کار گیری اصطلاحاتی مثل ترافیک داخلی و ترافیک بین الملل رو تفکیک مناسبت تری در این بخش دونست:

«۳ فاز اول شبکه ملی اطلاعات به استفاده رسیده که بخش بزرگ و جدی اون از دولت یازدهم شروع شده. اپراتورها و خیلی از ISPا الان به صورت جدا شده از هم دو نوع حجم داخلی و خارجی پرداخته ان و خیلی از سرورها و CDN (سرویسای پخش محتوا) وارد پهنای باند داخلی شدن که نتیجه اونو در سرعت لود سریع تر و کیفیت بهتر به کار گیری اونا میبینیم.»

شبکه ملی اطلاعات در بقیه کشورها

اگه از پیگیران اخبار تکنولوژی باشین حتما میدونید که کره جنوبی سریع ترین اینترنت جهان رو در اختیار کاربرانش قرار میده. اینترنت ملی یکی از دلایل اصلی سرعت پیشرفته در این کشوره. کره جنوبی که از نظر آمادگی الکترونیک و پهنای باند رتبه اول رو در دنیا داره و ۸۰ درصد پهنای باندش داخلیه. یعنی شبکه ای داره که بی نیاز از ارتباطات خارجی، ۸۰ درصد ارتباطات و انتقالات دیتای اون در داخل شبکه به گردش در میاد.

«بهرنگ بینش» یکی از کارشناسان بخش آی تی، فوایدی که اینترنت ملی به ارمغان می آورد رو بیشتر از یکی دو مورد می دونه. اون به سایت ما گفت:

«جفت و جور کردن امکان دسترسی سریع، کاهش قیمت به کار گیری خدمات شبکه و پهنای باند و افزایش امنیت اطلاعات کاربران مهم ترین این فواید هستن. فوایدی که سیاسیون جور واجور جهان بعد از افشاگریای «اسنودن» بیشتر به اهمیت اونا فهمیدن و کشورهایی چون آلمان، روسیه، برزیل، چین و … در همین زمینه اقدامات مهمی رو انجام دادن.»

از نظر این کارشناس آی تی، گفته نام شبکه ملی اطلاعات به جای اینترنت ملی کار مناسب و درستیه، چون که به کار گیری این سرویس می تونه حتی در بخشایی مثل آموزشای الکترونیکی به صورت آفلاین صورت پذیرد و احتیاجی به وصل بودن اینترنت نباشه. ایشون معقده به دلیل مخاطرات امنیتی کشور و حملات سایبری پشت سر هم به ایران، باید هرچه زودتر به سیستم شبکه ملی اطلاعات به طور کامل رسید.

شبکه ملی اطلاعات در خیلی از کشورای مدرن راه اندازی شده

جالبه بدونین در سطح جهانی، چین در برابر هجمه الکترونیکی آمریکا بیشترین مقاومت بین المللی رو تا کنون از خود نشون داده طوری که تا کنون بیشترین تعداد بازیای ملی رایانه ای، موتور جستجوی ملی، ایمیلای ملی و از همه مهمتر سیستم دلیلی ملی رو طراحی کرده. هند و برزیل دو کشور دیگه هستن که با راه اندازی اینترنت ملی خود و هزینه های هنگفت واسه تحقق اون تلاش در امنیت کاربران خود در برابر جاسوسیای بین المللی داشتن. مثلا برزیل با کشیدن خطوط فیبرهای نوری زیردریایی جداگونه تا مرزهای پرتغال با هزینه ای بالغ بر ۱۸۵ میلیون دلار، مصمم بودن خود رو در اجرای این طرح به جهانیان نشون داده.

طلای دیتا به جای طلای مشکی

سرعت بیشتر و کیفیت بهتر از فواید اصلی این شبکه ملیه

رییس بنیاد ملی نخبگان، «سورنا ستاری»، یه چند وقت پیش در مصاحبه تلویزیونی خود به نکته جالبی اشاره کرد. ایشون باور داشت که جوانان و دولت فهمیدن نفت تنها راه پولدار شدن و چرخه اقتصادی کشور نیس و طلای دیتا و داده، این روزا بیشتر از پیش کرد پیدا کرده. وزیر الان ارتباطات، محمد جواد آذری جهرمی هم درباره همین موضوع قبلا گفته بود: « شبکه ملی اطلاعات سند شکوفایی اقتصادیه، سند شکوفایی نخبگان و اشتغال در میدون فناوری مجازی با به کار گیری داده ها.»

تشکیل شبکه ملی اطلاعات و اینترنت ملی چیزی دور از ذهن و خلاف روش کارکرد جهانی نیس، بلکه دقیقا حرکت در مسیریه که کشورای پیشرو جهان مانند کره جنوبی، چین، روسیه، استرالیا و … در اون قرار دارن. هرچه در رسیدن به این موضوع تاخیر صورت بگیره، به ضرر کشور و مردم در همه زمینه هاست. کارشناسان فکر میکنن ما با نداشتن شبکه ملی اطلاعات به قوی شدن بقیه کشورها در برابر خودمون از راه دسترسی اونا به اطلاعات کاربران ایرونی کمک کردیم و در رقابت دنیای اینترنتی، بازی رو به اونا واگذار کردیم.

                                                    .

edame

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Next Post

چرا ماسک و زاکربرگ در مورد آینده رباتیک اختلاف نظر دارند؟

چ آبان ۲۲ , ۱۳۹۸
در جریان هستین که مدیران بزرگترین شرکتای تکنولوژی جهان چه طعنهایی به هم میزنن؟ ایلان ماسک و مارک زاکربرگ تازگیاً به شکل تقریباً مستقیم وارد مناظره ای شدن که محوریت اون، کشته شدن یا نشدن ما به دست ربات هاست. ماسک، مدیرعامل تسلا و اسپیس اکس، از گذشته ای دور […]