سازمان های بین المللی

دانلود پایان نامه

. Subedi, S. P, 2007, International Economic Law, pp27-28(UK, University of London, 2007)
. مستفاد از قطعنامه 1803 مصوب مجمع عمومی سازمان ملل متحد به تاریخ 1962 میلادی؛
با در نظر گرفتن این که حق حاکمیت دائم کشورها بر ثروت و منابع ملی آنها به رسمیت شناخته شده و بایستی محترم شمرده شود.
با عنایت به این که حاکمیت دائم کشورها بر منابع طبیعی آنها به عنوان نماد حق تعیین سرنوشت صاحبان این منابع شناخته می شود.
با توجه به این که حاکمیت دائم کشورها بر منابع طبیعی آنها سلب ناشدنی است و سیاست گذاری بر این منابع بایستی در راستای استقلال اقتصادی صاحبان این منابع صورت پذیرد.
با ملاحظه این که همکاری بین المللی به منظور توسعه اقتصادی دول در حال توسعه توصیه و مورد تشویق واقع شده است.
با ملاحظه این که حاکمیت دائم کشورها بر منابع طبیعی آنها به عنوان نماد استقلال اقتصادی آنها محسوب می شود.
با در نظر گرفتن این که کمک های فنی(تکنولوژیک) و اقتصادی دول توسعه یافته به کشورهای در حال توسعه نبایستی در تعارض با منافع ناشی از منابع طبیعی کشورهای در حال توسعه صورت گیرد، و این که کمک های دول توسعه یافته بایستی در راستای توسعه منابع طبیعی دول در حال توسعه صورت پذیرد و موجب نابودی این منابع نشود.
با توجه به این که افزایش روح همکاری بین المللی به منظور توسعه اقتصادی، به ویژه توسعه اقتصادی کشورهای در حال توسعه، یکی از اهداف اصلی ملل متحد محسوب می شود و این سازمان بایستی توجهات بیشتری نسبت به آن مبذول نماید.
لذا قطعنامه 1803مقرر می دارد:
1) حق مردم و کشورها نسبت به حاکمیت دائمی بر ثروت و منابع طبیعی آنها بایستی در راستای توسعه ملی و رفاه مردم آنها اِعمال شود.
2) قانون حاکم بر اکتشاف، بهره برداری، توسعه و عمران منابع طبیعی و جذب و نحوه جذب سرمایه خارجی و داخلی به منظور سرمایه گذاری در منابع طبیعی بایستی منطبق با قوانین و شرایطی صورت گیرد که صاحبان منابع طبیعی مقرر می دارند.
3) سرمایه گذاری خارجی نبایستی هیچ گونه آسیبی به حاکمیت دائم کشورها بر منابع طبیعی آنها وارد نماید.
4) هر گونه تصرف، مصادره و ملی نمودن سرمایه های خارجی بر روی منابع طبیعی در راستای رفاه عمومی، مسایل امنیتی و منافع ملی به شرط پرداخت غرامت مناسب امکان پذیر است.
5) تحقق اِعمال حق حاکمیت دائم بر منابع طبیعی بایستی بر اساس احترام متقابل صورت پذیرد.
6) هر گونه همکاری بین المللی به منظور توسعه اقتصادی کشورهای در حال توسعه اعم از سرمایه گذاری عمومی یا خصوصی، تبادل کالاها و خدمات،کمک های فنی(تکنولوژیک) یا تبادل اطلاعات علمی بایستی همراه با احترام به حق حاکمیت دائمی کشورهای در حال توسعه بر ثروت و منابع طبیعی آنها صورت گیرد.
7) حاکمیت دائم کشورها بر منابع طبیعی آنها سلب ناشدنی است و سلب این حق مغایر با روح و اصول منشور ملل متحد و مانع توسعه همکاری بین المللی و حفظ صلح بین المللی است.
8) کلیه کشورها و سازمان های بین المللی بایستی منطبق با اصول منشور ملل متحد و اصول مندرج در این قطعنامه به حاکمیت دائم کشورها بر ثروت و منابع طبیعی صاحبان این منابع احترام بگذارند.
. Id, pp. 162- 196
. Cossy, 2012, op.cit
. برای مثال وفق اصول 44، 45 و 81 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران منابع نفت تحت عنوان “معادن”، دولتی و در اختیار حکومت اسلامی است و تجارت آن از طریق شرکت های خارجی مطلقاً ممنوع است:

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   وضعیت اجتماعی اقتصادی