ارتباط افزایش سن و کاهش قدرت حافظه

Memory Loss

هممون کسائی رو میشناسیم که با سن بالا تر شدن دچار درصدهایی از فراموشی شدن و این موضوع رو به عنوان یکی از مشکلات پیری قبول کردیم اما دلیل علمی اون چیه؟

به گزارش آلامتو و به نقل از ما؛ شاید این سئوالی باشه که تو ذهن خیلی از افراد و با بیشتر شدن سن شون به وجود میاد که به چه دلیل چیزایی رو که در گذشته خیلی راحت به یاد می آوردن حالا در به خاطر آوردن اونا دچار مشکل هستن.

بله به طور کامل درسته، حافظه ما با گذشت زمان با تغییراتی مواجه می شه اما بازم این سئوال پیش میاد که به چه دلیل بعضی از خاطرات زندگی مون به همراه تموم جزئیات اون رو خیلی راحت به خاطر میاریم حال اینکه در مورد یه سری های دیگه اینطوری نیس.

یکی از مهم ترین جنبه های حافظه در شکل دادن و نگهداری داده ها، با اطلاعاتی که بعدا به اون وارد می کنیم، در ارتباطه.

مثلا اون جریان کی و کجا اتفاق افتاده و کی در اون زمان در کنارمون بوده و یا چه حسی رو در اون زمان تجربه می کردیم.

اینجور جزئیاتی، نه فقط سرنخایی رو در اختیار ما قرار میدن بلکه به زمان سفر ذهنی ما اجازه میدن که اون جزئیات رو به یاد بیاریم پس، مثل اون هستش که ما واسه یه خاطره، تو ذهن مون زندگی دوباره ای رو تعریف کرده باشیم.

محققان از این پدیده به جمع آوری دوباره یاد می کنن و بعضی از اونا هم به دلیل آشنا بودن، یادآوری دوباره می شن. اینم به طور کامل به نوع احساسی وابستگی داره که در اون زمان تجربه شده با این وجود ممکنه نتونیم تموم جزئیات مربوط به اون اتفاق رو به خاطر بیاریم.

مثلا ممکنه فردی رو در سوپرمارکت یا در یکی از وسایل نقلی عمومی ملاقات کرده باشین که واسه تون آشنا به نظر می رسه اما دقیقا به خاطر نمیارید که اون فرد کیست.

شما خیلی راحت به خاطر میارید که اون فرد رو در جایی ملاقات کردین اما دقیقا نمی تونین جزئیات اون دیدار رو به خاطر بیارید.

این مثال می تونه تمایزهای فردی و یا اون چیزی که جنبه پدیدارشناسانه این روند به همراه داره رو نشون بده.

صرفنظر از تفاوتای رفتاری و پدیدارشناسانه، پژوهشا نشون دادن که نقاط جور واجور مغز هم بر این پدیده دلالتای متفاوتی دارن.

هیپوکمپ که بخش اصلی مغز پستانداران به حساب میاد و در داخل لوب تمپورال داخلی مغز قرار داره، عمیقا درگیر به خاطر آوردن داده هاست و این در حالیه که به نظر می رسه، کورتکسای مجاور یعنی «پریرینال» و «آنترورینال» در قدرت شناختن اجرای نقش کنن.

پژوهشا نشون دادن که بخش یادآوری و تداعی مغز با افزایش سن کم میشه اما بخش آشنایی اون ناراحت از تغییرات سنی نیس.

اگه بخوایم خلاصه بگیم باید این طور بگیم که حجم بخش وابسته به هیپوکامپ که مسئول به خاطر آوردنه با افزایش سن کم میشه و به خاطر همین هم نمی تونیم به خاطر بیاریم که اون فرد به ظاهر آشنا رو در کجا دیده ایم، این در حالیه که با افزایش سن به یاد میاریم که در آخر اون فرد رو قبلا دیده ایم.

محققان براین باورند که نمیشه حافظه رو به عنوان یه دستگاه ضبط بدون مشکل به حساب آورد. این همون دلیلیه که دلیل می شه نه فقط اطلاعاتی رو از یاد ببرم بلکه اونا رو اشتباهی به خاطر بیاریم.

در آدمایی با سنین بالاتر هم به همین دلایل بعضی از خاطرات و تجارب اشتباهی یادآروی می شن.

حالا که اطلاعات کلی در مورد روند کارکرد فیوزیولوژیک مغز به دست آوردیم زمان اون شده که بدونیم چه کارایی به ما کمک می کنن تا این روند رو به تاخیر بندازیم.

از اونجایی تا کنون هیچ دارو یا غذای معجزه آسایی واسه درمان این فراموشی کشف نشده، تحقیقات و پژوهشای علمی تنها می تونن راهکارهایی رو در اختیارمون بذارن که در ادامه متن به مرور بعضی از این راهکارها می پردازیم:

حل کردن جداول و بازی سودوکو

یکی از عادی ترین روشی که واسه حل این مشکل پیشگیری ناپذیر پیشنهاد می شه، اون هستش که تا اونجا که می تونین جدول سودوکو حل کنین.

این یکی از بهترین قدمای ابتداییه. اگه به مغز هم مثل یه عضله نگاه کنیم، اون وقت می تونیم تصور بهتری از آماده نگه داشتن اون داشته باشیم.

بله به طور کامل درسته، هنوز دلایل کافی واسه این عقیده وجود نداره.

ممکنه توقع داشته باشی با انجام حرفه ای جدول و سودوکو می تونی، مهارتای زیادی از جمله استدلالای ذهنی یا به خاطر آوردن اطلاعات بیشتری رو بدست بیارید اما این جریان خیلی هم در تحقیقات انجام شده موفقیت آمیز نباشه.

پس بهتره اگه به حل کردن جداول و سودوکو علاقمند هستین این کار رو ادامه بدید اما حتما هم واسه این موضوع اطمینان نداشته باشین که بتونه از بیماریای مربوط به حافظه از جمله «دیمنشیا» جلوگیری کامل به عمل آورد.

انجام فعالیتای بدنی و ورزش

از دیگر روشی که به نظر می رسه بتونه بهتر کمک رسانی کنه میشه به انجام فعالیتای ورزشی خصوصا ایروبیک اشاره کرد.

تحقیقات فراوون نشون داده که تمرینا و فعالیتای ورزشی نه فقط از نظر جسمی می تونن به درد بخور باشن بلکه ذهن رو هم تحت تاثیر قرار میدن و می تونن تمرین ذهنی خوبی هم محسوب شه.

البته منظور از اینجور ورزشایی، نمونه هایی مانند دوی ماراتون نیس. فعالیتایی چون پیاده روی سریع یا هر فعالیت دیگری که باعث بالا بردن ضربان قلب و تعرق شما شه می تونه در کارکرد بهتر مغز اثر داشته باشه.

پژوهشا نشون دادن که تمرین و فعالیت ورزشی می تونه در افزایش حجم هیپوکامپ مغز اثر داشته باشه. این تاکید در مورد ورزشایی چون ایروبیک بیشتر همه.

پس بهترین کار اینه که هر روز کمی پیاده روی کرده و کمی هم سر خود رو با حل کردن جدول گرم کنین.

مصرف روغن ماهی

محققان می گن، افراد سن بالا تر که واسه حل کردن مشکل فراموشی از مکملای روغن ماهی استفاده کردن، توفیق بیشتری داشتن.

هم اینکه این تحقیقات نشون داده در میان افراد عادی و با حافظه متوسط، پس از مصرف ۶ ماهه این مکملا، یادآوری خاطراتی در گذشته آسون تر از قبل بوده.

تحقیقات گذشته نشون داده که خصوصا در مورد آدمایی که استرس فراوون فیزیکی و ذهنی رو متحمل می شن و بیشتر مستعد فراموشی هستن، مصرف مکملای «اُمگا ۳» و اسیدهای چرب DHA تاثیر زیادی داشته.

محققان می گن، مکملایی که شامل DHA هستن و از روغن ماهی و یا بقیه منابع گرفته شدن، ممکنه از در دچار شدن به مریضی فراموشیای مثل فراموشی با خطر کمتری مواجه باشن.

البته در مطالعه دیگری هم نشون داده شد که بیماران گرفتار به «دیمنشیا» پس از مصرف این نوع مکمل عکس العمل مثبتی به فراموشی نشون ندادند.

DHA یه جور «اسیدچرب اُمگا ۳» است که بنظر میاد به سلولای عصبی کمک می کنه تا رابطه بهتری با هم برقرار کنن.

غنی ترین منابع دریافت این نوع از اسیدچرب می تونه روغن ماهیایی چون ماهیای خالداری چون شاه ماهی و ساردین باشه.

به خیلی از مردم بریتانیا پیشنهاد می شه که در هفته یه تیکه از این ماهیای چرب رو مصرف کنن اما به نظر می رسه از هر سه نفر تنها یه نفر این پیشنهاد رو جدی گرفته.

خواب و تقویت حافظه

چیجوری تمرکز خود رو حفظ کنیم؟

تقویت حافظه ما

ادمین

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Next Post

ارتباط ویتامین D با سلامت عروق خونی

ج سپتامبر 20 , 2019
تحقیقات انجام شده در انستیتو سلامت جورجیا درایالات متحده امریکا، نشون داد که کمبود ویتامین D حتی در افراد سالم، موجب سخت و منقبض شدن  دیواره شریانا می شه. این بررسی ثابت کرد که کمبود این ویتامین در سلامت و کارکرد عروق مشکل ایجاد کرده و موجب بالا رفتن فشارخون […]