اجتماعی و سیاسی

– -فسایی: پیشین، ج۱، ص۲۲۳-۲۲۴؛ صفا: پیشین، ص۱۵۹؛ قدیانى: پیشین، ج۲، ص۶۰۷؛ فرای: همان، ج۴، ص۲۲۰؛ سجادی، پیشین، دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج ۱، ص۶۲۹؛ مهدی، یثربی: « ابن عمید وزیر عهد دیالمه»، ارمغان، شماره ۱۲۳، فروردین ۱۳۱۰، ص۲۲٫
– ابن مسکویه: پیشین، ج ۵، ص۳۹۴-۳۹۶؛ ابن اثیر: پیشین، ج۱۹، ص۲۹۷٫
– صفا: پیشین، ج۱، ص ۲۱۴؛ داود الهامی: « به قدرت رسیدن آل بویه»، فلسفه و کلام ، درسهایی ااز مکتب اسلام، شماره ۵، مرداد۱۳۷۹، ص۳۲۸٫
– ابن العبرى (م ۶۸۵): مختصر تاریخ الدول، ترجمه: عبد المحمد آیتى، انتشارات علمى و فرهنگى ، تهران، چ اول ، ۱۳۷۷، ص ۲۲۵؛ ابن اثیر: پیشین، ج۱۹، ص۲۹۷؛ ابن خلدون: پیشین، ج۲، ص۶۱۲، و ج۳، ص۶۱۷؛ فسایی: پیشین، ج۱، ص۲۲۳-۲۲۴؛ صفا: همان، ج۱،ص۲۱۴؛ حسن، پیرنیا، عباس، اقبال آشتیانى‏: تاریخ ایران از آغاز تا انقراض سلسله قاجاریه‏، متن تاریخ مفصل، تهران‏، انتشارات خیام‏، چاپ نهم، ص۱۳۳؛ اشپولر: پیشین، ج۱، ص۱۵۹؛ قدیانی: پیشین، ج۲، ص۶۰۷؛ فرای: پیشین، ج۴، ص۲۲۰-۲۲۱؛ سجادی، پیشین، دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج ۱، ص۶۲۹؛ علاء الدین آذری و دیگران: « اوضاع اجتماعی و سیاسی و آثار تاریخی اصفهان در دوره دیالمه»، میان رشته ای، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه اصفهان، دوره اول، شماره۶، سال ۱۳۵۰، ص۱۰۹-۱۱۰؛ علی سامی: « سیر دانش و فرهنگ ایران در ادوار مختلفه بعد از اسلام( مساجد بزرگ نخستین مراکز و مجامع درسی در سده های نخستین اسلام)»، هنر و معماری، هنر و مردم، شماره ۱۲۶، فروردین۱۳۵۲،ص۴۳٫
– قدیانی: پیشین، ج۱، ص ۳۲-۳۳٫
– فسایی: پیشین، ج۱، ص ۲۲۳-۲۲۴٫
– ابن مسکویه: پیشین، ج۵، ص ۳۷۶-۳۷۷؛ أبو الفداء اسماعیل بن عمر، بن کثیر الدمشقى (م ۷۷۴): البدایه و النهایه، بیروت، دار الفکر، ۱۴۰۷/ ۱۹۸۶، ج‏۱۱، ص ۱۷۷؛ ابن خلدون: پیشین، ج۲، ص۶۱۲؛ فرای: پیشین، ج۴، ص۲۲۱؛ سجادی، پیشین، دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج ۱، ص۶۲۹؛ ابن خلدون: پیشین، ج۲، ص۶۱۲؛ و ج۳، ص۶۱۷-۶۱۸؛ داود الهامی: «به قدرت رسیدن ال بویه»، پیشین، ص۳۲۶-۳۲۷٫
– فرای: پیشین، ج۴، ص۲۲۱٫
– با داوری از روی نام زید بن علی نوبندگانی می توان حدس زد که وی از نوادگان علی بن ابی طالب (ع) بوده است، و امید داشت که امیر بویهی وی را در پیشبرد مقاصد سیاسی و دینی کمک نظامی کند. ( تاریخ ایران کمبریج، ج۴، ص۲۲۱)
– ابن مسکویه: پیشین، ج۵، ص۳۷۷-۳۸۱؛ فسایی: پیشین، ج۱، ص۲۱۵؛ ابن اثیر: پیشین، ج۱۹، ص۲۹۷؛ ابن خلدون: پیشین، ج۲، ص۶۱۳ -۶۱۴٫
– ابن مسکویه: پیشین، ج۵، ص۳۷۷-۳۸۱؛ ابن اثیر: همان، ج۱۹، ص۲۹۷؛ ابن خلدون: همان، ج۲، ص۶۱۳ و ج۳، ص۶۱۷-۶۱۸؛ فسایی: همان، ج۱، ص۲۱۵-۲۱۷٫
– سجادی، پیشین، دائره المعارف بزرگ اسلامی، ج ۱، ص۶۲۹٫
– ابن مسکویه: پیشین، ج ۵، ص۳۷۷-۳۸۱٫
– ابن مسکویه: همان، ج۵، ص۴۰۰-۴۰۰۲؛ ابن خلدون: پیشین، ج۲، ص۶۱۲٫
– ابن مسکویه: همان، ج ۵، ص۴۰۰-۴۰۰۲٫
– همان، ج ۵، ص۴۰۲-۴۰۳٫
– ابن اثیر: پیشین، ج۲۰، ص۱۰٫
– ابن مسکویه: پیشین، ج ۵، ص۴۰۲-۴۰۳؛ ابن اثیر: همان، ج۲۰، ص۱۰٫
– ابن مسکویه: همان، ج ۵، ص۴۱۷-۴۱۹٫
– ابن مسکویه: همان، ج۵، ص۲۲۳-۲۲۴؛ ابن اثیر: پیشین، ج۲۰، ص۳۰-۳۱؛ ابن خلدون: پیشین، ج۲، ص۶۱۸-۶۱۹٫
– ابن ابن مسکویه: همان، ج ۵، ص۲۲۳-۲۲۴؛خلدون: همان، ج ۲، ص۶۱۸-۶۱۹؛ ابن اثیر: همان، ج۲۰، ص۳۰-۳۱٫
– ابن مسکویه: همان، ج ۵، ص۲۲۳-۲۲۴؛ ابن اثیر: همان، ج۲۰، ص۳۰-۳۱٫
– ابن خلدون: پیشین، ج ۲، ص۶۱۸-۶۱۹؛ ابن مسکویه: همان، ج ۵، ص۴۴۵-۴۴۷؛ ابن اثیر: همان، ج۲۰، ص۳۰-۳۱٫
– ابن مسکویه: همان، ج ۵، ص۴۴۵-۴۴۷؛ ابن اثیر: همان، ج۲۰، ص۳۰-۳۱؛ ابن خلدون: همان، ج ۲، ص۶۱۸-۶۱۹٫

یک مطلب دیگر:
ساختار سلسله مراتبی