منابع و ماخذ تحقیق : جامعه پذیری سیاسی

در ایران نشان می دهد که پژوهش ها در این زمینه بسیار اندک و در مراحل آغازین بوده و پژوهش هایی نیز که صورت گرفته به نقش خانواده و والدین در جامعه پذیری کودکان و نوجوانان پرداخته است و نهایتاً اینکه پژوهش خاصی در زمینه نقش و تاثیر نهاد آموزش (آموزش و پرورش) و کتابهای درسی در جامعه پذیری سیاسی همچنین بررسی ابعاد و مولفه های جامعه پذیری سیاسی رسمی، در کتابهای درسی سال های جاری در آموزش وپرورش و کاستی های مربوط به فرایند جامعه پذیری سیاسی رسمی در کتاب های درسی باشد، صورت نگرفته است. و از این جهت این پژوهش منحصر به فرد است.

 

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته روانشناسی و علوم تربیتی همه موضوعات و گرایش ها :روانشناسی بالینی ، تربیتی ، صنعتی سازمانی ،آموزش‌ و پرورش‌، کودکاناستثنائی‌،روانسنجی، تکنولوژی آموزشی ، مدیریت آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، زیست روانشناسی ، روانشناسی رشد

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

2-14- چارچوب مفهومی پژوهش
اصولاً برای هر کار تحقیقی محقق ناچار است از یک چارچوب نظری یا مفهومی برای پیش برد بحث خویش استفاده نماید. در واقع چارچوب نظری یا مفهومی راهنما و هادی تحقیق خواهد بود.
با توجه به تئوری ها و نظریاتی که در صفحات قبل در خصوص جامعه پذیری سیاسی ارائه شد، به نظر می رسد که نظریه های مربوط به جامعه پذیری، هر کدام به بعضی از عوامل زمینه ساز آن توجه می کنند و نسبت به بعضی از عوامل دیگر بی توجهند. نکته دیگر اینکه این نظریه ها بیش از اندازه براجتماعی شدن در دوران کودکی متمرکز شده و از دیگر دوره ها همانند جوانی و میانسالی بی توجهند. اما چون پدیده های اجتماعی و از جمله جامعه پذیری نوجوانان و جوانان تحت تاثیر عوامل متعددی است که هر کدام با درجه و شدت معینی در ایجاد آن سهیم اند، به همین دلیل نمی توان پدیده های اجتماعی را با یک یا چند علت واحد تبیین کرد.
در دهه های اخیر، برای رفع این مشکل، رویکردهای ترکیبی از سوی جامعه شناسان پیشنهاد شده است. در این راستا پژوهش حاضر نیز از رویکردی ترکیبی بهره می برد. چارچوب مفهومی این پژوهش را ترکیبی از متغیرهای مختلف مطرح در حوزه علوم اجتماعی و سیاسی تشکیل می دهد. بر این اساس متغیرها و مفاهیمی از نظریات مختلف یا برخی پژوهش های صورت گرفته استخراج شده است. در این باب از مدل نظری مایکل راش بیشترین استفاده شده است.
این متغیرها و مفاهیم گردآوری شده، به سه بعد دانش سیاسی، نگرش سیاسی و مشارکت سیاسی تقسیم شده اند.
مدل نظری مایکل راش1
راش متغیرها و فرآیندهایی را که به اجتماعی شدن سیاسی کمک می کند به صورت یک مدل نشان می دهد. در این مدل نخست به تعدادی از عوامل اجتماعی شدن مانند خانواده، نظام آموزشی، گروههای همسالان و رسانه های همگانی اشاره می شود که فرآیند اجتماعی شدن از طریق آنها صورت می گیرد. این عوامل از سه طریق عمده، یعنی تقلید، آموزش و انگیزش، در سراسر زندگی فرد عمل می کنند. اما در هیچ جا اشاره نشده است که هر یک از این متغیرها به یک اندازه مهم هستند؛ بر عکس ممکن است اهمیت آنها از یک جامعه به جامعه دیگر، از یک فرد یا گروه به فرد یا گروهی دیگر و در هر حال در طول زمان متفاوت باشد. گفته شده است که معرفت، ارزشها و نگرش های یک فرد به میزان قابل توجهی نتیجه فرآیند اجتماعی است. در هر حال این مدل نیز می کوشد اجتماعی شدن را فرایندی پویا و مداوم (اگر چه نه لزوماً پیوسته) تعریف نماید که ممکن است به پایندگی ارزش ها و نگرش های معینی و همچنین به تعدیل و تغییر آنها کمک کند. بنابراین اجتماعی شدن ممکن است هم متضمن باز اجتماعی شدن و هم مستلزم تقویت، ارزش ها و نگرش ها باشد. دو متغییر مستقل تجربه و شخصیت فرد رابطه نزدیکی با فرآیند اجتماعی شدن دارند و این متغیرها با متغیر های دیگر دارای کنش متقابل هستند و سرندی ادراکی را به وجود می آورند که فرد از طریق آن نسبت به پدیدها و انگیزهای سیاسی خارجی واکنش نشان می دهد و در موارد مناسب به فعالیت سیاسی می پردازد. (راش،107:1377)
می توان گفت که مایکل راش این مدل را براساس تعریفی که از جامعه پذیری سیاسی در ذهن دارد، ارائه می کند؛ تعریف جامعه پذیری سیاسی از نظر او عبارتست از :
« فرآیندی که به وسیله آن افراد در جامعه ای معین با نظام سیاسی آشنا می شوند و تا اندازه قابل توجهی ادراکشان از سیاست و واکنش هایشان نسبت به پدیده های سیاسی تعین می شود.» (همان :102)
1- Michael Rush

از نظر مایکل راش، «اجتماعی شدن سیاسی باید به گونه ای گسترده تر وسیله ای تعریف شود که به کمک آن افراد معرفت سیاسی یا اطلاعات، ارزش ها ی سیاسی یا باور های اساسی و نگرش های سیاسی یا عقایدی درباره موضوعات معینی کسب می کنند.» (همان : 106)
بنابراین اجتماعی شدن در تعیین معرفت، ارزشها و نگرش های افراد و بنابراین رفتارهایشان مهم در نظر گرفته می شود، اما تنها تبیینی جزئی ارائه می کند و لازم است عوامل و متغیر های دیگری در نظر گرفته شوند. در این زمینه، معرفت اساساً و اگر چه نه منحصراً، اطلاعاتی واقعی درباره جامعه، درباره افراد و گروهها و درباره جهان فراسوی آنها در همه موارد گذشته و حال تعریف می گردد. البته ممکن است این اطلاعات همیشه اطلاعاتی واقعی نباشند، زیرا افراد ممکن است اطلاعات نادرست دریافت کرده باشند، اما این گونه اطلاعات را چنان تلقی می کنند که گویی واقعی هستند. ارزش ها به باورهای اساسی درباره، ماهیت جامعه، در باره افراد و گروهها و درباره جهان فراسوی آنها تعریف می شوند. آنها برای مثال ممکن است با باورهای اخلاقی، دینی، اجتماعی یا سیاسی، ساده یا پیچیده، دارای شالوده ای کاملاً استوار یا کمتر استوار، مثبت یا منفی باشند، اما به درجات متفاوت، نگرش ها یا عقاید افراد را درباره موضوعات، افراد، مسائل و رویدادهای معین تقویت می کنند و شکل می دهند. به همین گونه، معرفت یک فرد هم ارزشها و هم نگرشها را تقویت می کند و شکل می دهد. اما نه لزوماً به طور متوالی، به این معنا که معرفت به جای این که مقدم بر شکل گیری ارزش یا نگرش خاصی باشد، ممکن است پس از شکل گیری برای تأیید آن به کار رود. بنابراین اجتماعی شدن باید نه بصورت ایستا، بلکه به شیوه ای پویا و چنان فرآیندی که در سراسر زندگی ادامه دارد، در نظر گرفته شود. در اینجا شخصیت فرد یک متغیر اساسی است. اگر چه مسئله شخصیت از این جهت که تا چه اندازه محصول ویژگی های موروثی یا تاثیرات محیطی است، مورد بحث فراوان است – بحث طبیعت در مقابل تربیت – به هیچ وجه اهمیت آن کم نمی شود. این که ویژگیهای شخصیتی گوناگون و انواع مختلفی از شخصیت وجود دارند امری کاملاً اثبات شده است و رابطه بین شخصیت و معرفت، ارزش ها و نگرش های فرد ممکن است عامل مهمی در تاثیر گذراندن در رفتار سیاسی باشد. (همان:101-100)
تجربه فرد دومین متغیر اساسی در این فرآیند است که ممکن است معرفت، ارزش ها ونگرش های موجود را تقویت کند یا آنها را تغییر دهد. تجربه شامل رویدادها و مسائلی است که در برخی از آنها فرد مستقیماً درگیر است، اما به بسیاری از آنها تنها تا اندازه ای علاقه دارد یا از وقوع یا وجودشان آگاه است. اینکه تا چه اندازه اجتماعی شدن مشارکت سیاسی را تبیین می کند، مسئله مهمی است اما تبین های دیگر، بویژه ابعاد انگیزشی و درونی مشارکت را نیز باید تبیین کرد.(همان:101)
مراحل
تجربه
عوامل
وسایل

ادراکی

کودکی
تقلید
آموزش
انگیزش
اجتاعی شدن
باز اجتماعی شدن
تقویت
باز اجتماعی شدن
تقویت
باز اجتماعی شدن
خانواده
نظام آموزشی
گروه های همسالان
نهادهای مذهبی
رسانه ها همگانی
احزاب و تشکل های سیاسی
معرفت
ارزش ها
نگرش ها

نوجوانی

رفتار

بزرگسالی

سرند

شخصیت

نمودار1-2 مدل اجتماعی شدن سیاسی مایکل راش

دیدگاهتان را بنویسید