فمینیست­ها و عمل­های جراحی زیبایی

– فمینیست­ها و عمل­های جراحی زیبایی

فمینیست­ها عموماً مخالف جراحی زیبایی­اند. برخی از آن­ها به ویژه از فرهنگی انتقاد می­کنند که اثرات آن زنان را تشــویق می­کند تا خود را به نام زیبایی در معرض جراحی قرار دهند و جراحی زیبایی را برای زنان بســیار آســیب پذیر می بینند. برخــی دیگر علی رغم انتقاد کلی، به جراحــی زیبایی دیدگاهی معتدل­تر داشته و بر این، استدلال می­کنند که بیماران جراحی زیبایی قادر به بروز عاملیت و عقلانیت و خودکنترلی بر تصمیم های معالجه شان هستند(خواجه صالحی، 1391).

فمینیســت­های مخالف بر ماهیت پدرسالارانه پزشکی، پزشکی شدن تصمیم در مورد سالمندی، قدرت کلینیک­ها و حمایت قانونی از این پزشکان تأکید می­کنند. برخی فمینیست­های منتقد بر اثرات فشارهای فرهنگی مردسالار بر زنان برای تطابق با آرمان های جنسیتی کلیشه ای از زیبایی تأکید کرده و معتقدند این گرایش به اعمال جراحی زیبایی، از فرهنگ غالبی که حاوی فشــار پدرســالاری و پزشکی است و باعث ایجاد محدودیت در توانایی کنترل زنان بر بدن هایشان می شود، نشأت گرفته است. و در نتیجه با جراحی زیبایی فی نفسه مخالف­اند. آن ها همچنین به ویژگی بدن زنان در جریان اعمال جراحی زیبایی اشاره می­کنند. برای مثال فمینیست­های برســاخت گرایی اجتماعی، چنین استدلال می­کنند که تیپ­های آرمانی بدن­ها همه محصول ایدئولوژی و اعمال و نظام قشربندی جامعه جنسیتی هستند. همچنین فمینیست­های مارکسیست نیز سرمایه­داری و سود هنگفتی را که از طریق سوق دادن زنان به اعمال جراحی و استفاده از لوازم آرایش نسیب سرمایه داران می­شود، از دلایل مهم تبلیغات و رواج این گونه اعمال در جامعه می­دانند (بلالی و افشار کهن، 1389).

دســته دیگری از فمینیســت­ها، رویکردی معتدل­تر اتخاذ کرده اند. آن ها چنین استدلال می کنند که در جراحــی زیبایی، زنان به واســطه انتخاب های فردی در مقابل فشــارهای فرهنگی پدرسالارانه، مقاومت بهتری می کنند.فمینیست های لیبرال از عاملیت افرادی که به جراحی زیبایی روی می آورند ســخن می گویند و آن را نشــانه ای از کنترل بر خود و استقلال و انتخاب فردی می دانند. این دسته از فمینیست ها در اقدام به جراحی زیبایی، قــدرت انتخاب زنان را به عنوان یک عامل در نظر می گیرند و بر این اســاس معتقدند اگرچه زنان ممکن است تحت فشارهای فرهنگی به جراحی زیبایی روی بیاورند، امّا در این اقدام حسی از رضایت، عینیت بخشی و مبارزه آنان برای کنترل بدنشان است که باید در تحلیل ها به آن نیز توجه نمود. از این دیدگاه، زنان خطر و درد را تحمل می کنند تا به قدرتی برســند کــه آن ها را در هر جای دیگری مصون می کند. انتخاب نحوه تغییر شکل بدن، به آن ها حداقل میزان متوسطی از خود تعیین کنندگی می دهد. چنین زنی احساس می کند که خود، هویّت خود را انتخاب کرده است (بلالی و افشار کهن، 1389).

فمنیست ها بدن را مرکز اصلی تحلیل و انتقاد فرهنگی می داندکه یک جنبه از آن استبداد مردانه است.فمنیست های رادیکال اهمیّت عمده ای برای بدن به عنوان پایه برای ظلم و ستم قائل هستند و با هر وسیله ای مبارزه می کنند که مظهر زنانگی و عامل تفکیک زن و مرد باشد. از دید فمنیست­ها، زنان به بدن­های خود رسیدگی بیشتری می­کنند تا دیگری مهم ایشان که احتمالاً همسران آن ها است خوشنودی بیشتری داشته باشند (کیوان آرا، 1389).

2-9- علت جراحی زیبایی بینی

جراحی بینی­، از شایع­ترین اعمال جراحی زیبایی و مرسوم­ترین نوع جراحی پلاستیک در صورت است. با دقت به اعمال جراحی زیبایی مرسوم در کشور آمریکا می­توان دریافت که جراحی زیبایی­بینی دومین عمل جراحی پرطرفدار و محبوب در کشور آمریکا می­باشد. با توجه به موقعیت خاص بینی در مرکز صورت و تأثیر بسیار زیادی که تناسب و زیبایی آن بر روی چهره افراد می­گذارد و با در نظر گرفتن آمار جامعه جراحان پلاستیک و زیبایی آمریکا در سال 2004 که نشان می­دهد در طی دو سال حدود 600.000 نفر در این کشور جراحی زیبایی بینی را انجام داده­اند می­توان به محبوبیت بالای این نوع از جراحی زیبایی در جهان پی­برد. در ایران عزیز ما نیز به خاطر نوع پوشش جامعه و بالاخص پوشش خاص بانوان ایرانی معمولاً اشخاصی که به دنبال تعادل و زیبایی در چهره خود هستند از این عمل استقبال می­کنند.

عده­ای نداشتن دید کافی 2 چشمی را علت آن می­دانند (در رینوپلاستی بسته)، عده­ای آناتومی پیچیده و سه بعدی این عضو و عده­ای حاشیه باریک خطای مجاز در این عمل را علت دشواری­ها می­دانند، عده­ای نیز جراحی بینی را مانند یک واکنش ایدیوسینکراتیک می­دانند که پیرو قوانین معمول فیزیولوژیک نیست. ولی هیچ کدام از این مطالب نمی­تواند به تنهایی صحیح باشد. رینوپلاستی دشوار است، چون طرز تفکر در مورد شکل­دهی و عملکرد آن صحیح نبوده است. به عقیده جوزف (در اوایل قرن بیستم)، رینوپلاستی باید با استثناء­های کمی حاصل کوچک کردن باشد.

در صورت پیش گرفتن چنین درکی از جراحی بینی میزان عوارض زیاد بوده و دفورمیتی­های متعددی ر ا با این مفهوم نمی­توان درمان کرد. در حدود سال 1970 جراحان زیادی خصوصاً جک شین[1] مفهوم جدیدی از رینوپلاستی را ارائه کردند که پایه این مفاهیم ایجاد بالانس و تعادل بین اجزای آناتومیک بینی و ایجاد تقویت نسوج بینی می­باشد. در این مفهوم مسلماً از اصطلاح “کاهش برجستگی[2]” به میزان لازم بهره گرفته می­شود (Sheen and Sheen, 1987).

ولی اساس آن بر فرم دادن بجای رزکسیون اسکلت بینی بنا نهاده شده است. پس رینوپلاستی مدرن تنها بر کوچک کردن استوار نیست. از آنجایی که پوست بینی آن چنان که قبلاً تصور می رفت تابع تمام تغییرات اسکلتی نیست لذا ترکیبی از کوچک کردن و بزرگ کردن و تغییرشکل غضروف برای ایجاد تعادل، ضروری است تا به این ترتیب عملکرد و دوام لازم برای بینی بدست آمده و برای سالیان دراز تغیر در شکل و کارآیی آن ایجاد نگردد  (Tardy, 1997)

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   تعریف واقعی شادی چیه؟ 

 2-10- عوارض ناشی از عمل جراحی زیبایی

جراحان عوارض و آسیب­های زیادی برای عمل­های زیبایی ذکر می­کنند. از جمله­ی این  آسیب­ها می­توان به آسیب های ناشی از عمل رینو پلاستی اشاره کرد: مشکلات تنفسی، سرد درد، سرما خوردگی های طولانی مدت، بی حالی، خواب آلودگی، کسالت و بی حوصله گی، عصبی بودن، سنگینی و فشار در ناحیه سر و صورت، مشکلات تنفسی در حین خواب و مشکلات روانی از جمله افسردگی که مهمترین عارضه به شمار می­آید. همچنین آسیب های ناشی از عمل لیپوساکشن شامل: ریسک بیهوشی، تجمع خون در زیر پوست و گاهی مرگ بیمار را باعث می شود (خواجه صالحی، 1391).

انگیزه تمامی بیماران برای این عمل جراحی در همه جا دارای مشترکات زیادی بوده ولی بسته به خصوصیات اجتماعی، فرهنگی و جغرافیایی می­تواند خاستگاه­های متفاوتی داشته و در نتیجه انتظارات و توقعات گاه متفاوتی را ایجاد نماید که در نظر داشتن آنها چه از طرف بیمار و چه از منظر پزشک می­تواند در نگاه به نتیجه نهایی عمل، مؤثر باشد. هدف جراحی زیبایی بینی باید قبل از عمل تا حدی مشخص بوده و بیمار و پزشک به درک متقابلی از خواسته­ها و امکانات موجود رسیده و انتظارات یکدیگر را درک کنند. جراحی زیبایی بینی یکی از مشکلترین، متداولترین، پرچالش­ترین و در عین حال جالب­ترین اعمال جراحی زیبایی است و هرگز نمی­توان درباره­ی نتیجه آن قاطعانه اظهار نظر نمود چون پویایی بافت بینی در نتیجه­ی نهایی آن دخالت مستقیم دارد و بگفته یکی از جراحان شبیه بازی شطرنج بین بیمار و پزشک است. از مسایل بسیار مهم در این عمل، انتخاب صحیح بیمار بوده و نکته­ی مهم دیگر سعی در ایجاد بینی با ظاهر طبیعی و هماهنگ با دیگر اجزا صورت می­باشد. عوارض احتمالی این جراحی را باید با بیمار در میان گذاشت که این عوارض تا حدی بسته به عملکرد پزشک می­باشد. این عوارض می­تواند شامل موارد زیر باشد:

اکیموز پلک و خونریزی زیر ملتحمه، ورم بینی، بی­حسی نوک بینی، بی­حسی دندان­ها، خونریزی شدید از بینی، عفونت محل زخم، اختلالات بویایی، آبریزش بینی، عدم تقارن در بینی، اسکار در محل برش­ها، سوراخ شدن تیغه­ی بینی، انسداد بینی، انحراف بینی، بینی­زینی شکل و فرورفته، فرو رفتگی در دیواره های طرفی بینی، افتادگی نوک بینی، دفرمیتی بالای نوک بینی، سینوزیت، ترشح پشت حلق، ینیت آتروفیک و خشکی بینی، نشت مایع مغزی نخاعی و بندرت مرگ

 

2-12- مزایای جراحی بینی

هنگامی که جراحی بینی باعث بهبود و تناسب ظاهر فیزیکی شخص گردد می­تواند اعتماد به نفس او را چه در تعاملات اجتماعی و چه در مسیرهای شغلی هم برای زن و هم برای مرد به شدت افزایش دهد. جراحی زیبایی بینی می­تواند نگاه کلی یک فرد و همچنین تصورات دیگران در مورد وی را کاملاً دگرگون کرده و بهبود بخشد.

2-12-1- جراحی بینی­-­افزایش اعتماد به نفس

در بعضی افراد که بینی بزرگ یا ناموزون دارند، عمل جراحی به افزایش اعتماد به نفس کمک می­کند ولی تقریباً دربیماران نتیجه خوبی ندارد. یک سوم این بیماران خانه نشین می­شوند، زیرا نگران­اند که از سوی دیگران مورد تمسخر قرار گیرند و حتی حدود یک پنجم آنها نیز اقدام به خودکشی می­کنند. ولی به جرات می­توان گفت که بخش عظیمی از این بیماران از رویارویی اجتماعی و شغلی دوری می­جویند و عملکرد اجتماعی آنها کاهش می­یابد.

 

2-13- افرادی که بیشتر از همه به دنبال زیبایی­اند

با توجه به بررسی­های انجام شده که اغلب در کشورهای اروپایی و آمریکا بوده است، حدود 20 درصد افرادی که جراحی زیبایی بینی انجام می­دهند، مبتلا به اختلالات روان نژندی مانند اضطراب، وسواس و افسردگی و حدود 70 درصد نیز مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته و اختلال شخصیت وسواسی هستند و فقط 10 درصد اعمال جراحی ناشی از حالت واقعاً غیرطبیعی بینی است. از نظر سنی، اعمال جراحی زیبایی بینی بیشتر در سنین 15 تا 25 سال انجام می­شود و در میان تحصیلکرده­ها و افراد مرفه فراوانتر است. هر چند طبقات اجتماعی متوسط و پایین هم با وجود هزینه بالای این قبیل اعمال، با تحت فشار قرار دادن خود و خانواده به این امر اقدام می­کنند (مظاهری، 1388).

 

2-14-1- عمل جراحی بینی-احساس ناخوشایند

بیمارانی وجود دارند که عمل جراحی بینی را انجام می­دهند اما هنوز احساس ناخوشایندی دارند. زیرا در روانپزشکی اختلالی به نام بدشکلی بدن وجود دارد که نوعی اختلال شبه جسمی (سوماتوفرم) است و یک احساس ذهنی مداوم درباره زشت بودن برخی از جنبه­های ظاهر یا چهره در افراد وجود دارد، با وجود اینکه ظاهر آنها طبیعی و یا تقریباً طبیعی است. اساس این اختلال، باور یا ترس قوی بیمارگونه است از اینکه ظاهر جذابی ندارد و یا حتی نفرت انگیز است. این افراد بیشتر به متخصصان پوست یا جراحان پلاستیک مراجعه می­کنند تا به روان پزشکان. علایم این بیماری عبارتند از باور یا هذیان واضح انتساب (اغلب درباره توجه دیگران به عیب ادعایی بدن، (اجتناب از آینه و سطوح شفاف و یا برعکس، نگاه کردن بیش از حد در آینه و کوشش برای پنهان کردن نقص فرضی (با آرایش یا تغییر لباس). درمان از طریق روش­های جراحی یا درمان­های پوستی تقریباً بدون استثنا ناموفق است. به همین علل، چنین افرادی پس از عمل نیز دچار مشکل خواهند بود و چه بسا پس از عمل جراحی، بینی آنها وضعیتی بدتر از قبل پیدا می­کند، سپس استرس و افسردگی آنها را افزایش می­دهد (مظاهری، 1386).

[1] . Jack Sheen

[2]. Augmentation-Reduction