روش­های حل و فصل اختلاف میان دولت مرکزی و ایالات و یا مناطق خودمختار

3 روش­های حل و فصل اختلاف میان دولت مرکزی و ایالات و یا مناطق خودمختار:

یکی دیگر از مسائلی که لازم است در این فصل به آن پرداخته شود موضوع حل و فصل اختلافات موجود میان دولت فدرال با ایالات یا اختلاف دولت مرکزی با منطقه خودمختار خود در رابطه با میزان اهلیت یا اختیارات این مناطق در انعقاد معاهده می­باشد. عموماً حل و فصل این اختلافات وابسته به حقوق عمومی این کشورها می­باشد که از طریق قانون اساسی خود، شیوه و روش حل و فصل این دسته از اختلافات را مشخص می­سازند. در اکثر موارد کشورها دیوان عالی کشور خود را به عنوان مقامی برای رسیدگی به اختلافات خود با ایالت­هایشان یا مناطق خودمختار خود قرار داده­اند. در ادامه به بررسی چند نمونه از قانون اساسی کشورها و راهکارهای پیشنهادی در راستای حل و فصل اینگونه اختلافات می­پردازیم.

اصل 99 قانون اساسی امارات، صلاحیت­های دیوان عالی فدرال را روشن کرده است که مهم­ترین آن­ها عبارتند از: رسیدگی به اختلافات میان امیرنشین­ها و یا اختلاف یک امیرنشین با دولت فدرال. به موجب اصل184 قانون اساسی پاکستان نیز دیوان عالی کشور صلاحیت رسیدگی به تمام اختلاف­ها و دعواهایی را که میان حکومت­های محلی و یا میان دولت فدرال با حکومت­های محلی مطرح می­شود، دارد و در این باره تصمیم­گیری می­کند. برابر اصل 128 قانون اساسی مالزی، دادگاه فدرال درباره­ی مطابقت قوانین پارلمان و مصوبه­های انجمن­های قانونگذاری محلی با قانون اساسی حق اظهارنظر دارد. همین دادگاه به اختلاف میان حکومت­های محلی و یا اختلاف دولت فدرال با هریک از حکومت­های محلی رسیدگی می­کند. براساس قانون اساسی هند نیز دیوان عالی به همه­ی اختلاف­ها و ناسازگاری صلاحیت میان دولت فدرال با یک یا چند حکومت محلی، و همچنین به اختلاف میان حکومت­های محلی رسیدگی می­کند. (خوبروی پاک،1389؛223) مطابق اصل ششم قانون اساسی بوسنی و هرزه گوبین نیز دیوان قانون اساسی صلاحیت انحصاری رسیدگی به همه­ی اختلاف­هایی را که در میان حکومت­های محلی، میان یک یا هر دوی آنان با دولت فدرال و یا در میان نهادهای دولت فدرال رخ دهد، دارد. طبق اصل 31 قانون اساسی جزایر کومور به هنگام اختلاف در حدود صلاحیت­ها و اختیارها میان نهادهای اتحادیه، میان جزیره­ها و یا هریک از جزیره­ها با اتحادیه، دیوان قانون اساسی اظهار نظر خواهد کرد. برابر اصل 232 قانون اساسی نیجریه، دیوان عالی کشور صلاحیت انحصاری رسیدگی به اختلاف­های میان دولت فدرال با ایالت­ها و یا اختلاف ایالت­ها با یکدگر و تفسیر قانون اساسی را دارد. اصل 116 قانون اساسی آرژانتین، دیوان عالی و دادگاه­های فدرال را در زمینه­ی بررسی و تصمیم گیری در هر زمینه­ای که اختلاف درباره­ی قانون اساسی، قانون­های عادی و یا قراردادهای بین­المللی باشد، صالح می­داند و همچنین اصل 127 این قانون حل اختلاف میان ایالت­ها را در صلاحیت دیوان عالی کشور می­داند. قانون اساسی سنت کیتس و نویس بر اساس اصل 112 حل اختلاف میان دولت فدرال با منطقه محلی جزیره نویس را برعهده دادگاه عالی فدرال قرار داده است. طبق اصل 103 قانون اساسی مکزیک نیز رسیدگی به قوانین و یا سندهای اداری­ای که اجرای آن­ها به حقوق فردی آسیب می­رساند؛ قوانین و یا حکم­های صادر شده از سوی مقام­های دولت فدرال که اجرای آن­ها حاکمیت ایالت­ها را محدود می­سازد؛ و همچنین مقررات و سندهای اداری ایالتی و یا بخش فدرالی که اجرای آن­ها اختیارهای دولت فدرال را در خطر قرار دهد، در صلاحیت دادگاه­های فدرال است. علاوه بر این برابر اصل 105 این قانون، حل اختلاف میان دولت فدرال با ایالت­ها و یا با بخش­های فدرالی و حل اختلاف دولت فدرال با بخش­ها بر عهده دیوان عالی کشور می­باشد. بنابر اصل 266 قانون اساسی ونزوئلا حل اختلاف اداری میان جمهوری با ایالت­ها، شهرداری­ها و یا دیگر نهادهای عمومی با یکدیگر با دیوان عالی این کشور می­باشد.قانون اساسی کشور فدرال میکرونزی نیز به موجب اصل 11 قانون اساسی دیوان عالی کشور را مرجع صالح برای حل اختلاف میان ایالت­ها و همچنین اختلاف با دول بیگانه معرفی کرده است.

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   انواع و اقسام ماشین‌های اصلاح