خصوصیات وام بلندمدت

خصوصیات وام بلندمدت

  • سررسید[1]

بانک ها و موسسات مالی اعتباردهنده، منابع  تامین مالی وام های دوره ای می باشند. وام های دوره ای دارای سررسید 6 تا 10 سال می باشند و معمولاً در یکی دو سال اول بازپرداخت نمی گردند.

  • مذاکره مستقیم[2]

یک شرکت برای تامین مالی پروژه خود مستقیماً با بانک یا موسسه اعتباردهنده مذاکره می نماید. این نوع تهیه کردن خاص، خود یک نوع مزیت برای شرکت می باشد، زیرا احتیاج به زیرنویسی کردن توسط موسسه دیگر ندارد. بنابراین هزینه بازار و حق کمیسیون زیرنویسی برای این نوع وام ها وجود ندارد.

  • وثیقه[3]

وام های دوره ای معمولاً با وثیقه می باشند و بوسیله دارائی های تحصیل شده مورد وثیقه قرار می گیرند. به علاوه وام های دوره ای بوسیله دارائی های جاری و آنی شرکت نیز مورد وثیقه قرار می گیرند که به آن وثیقه ثانوی می گویند.

  • قراردادهای محدودکننده[4]

علاوه بر وثیقه دارائی ها، وام دهندگان می خواهند که بوسیله قراردادهای محدودکننده حمایت بیشتری از وام خود به عمل آورند، تا شرکت هایی که با مشکل مالی روبرو هستند، نتوانند به راحتی وام بگیرند. لذا بانک ها و شرکت های وام دهنده یک سری محدودیت هایی برای آن شرکت ها بوجود می آورند، بعضی از این محدودیت ها عبارتند از :

  • محدودیت های مربوط به دارائی ها[5]

از قبیل : تعیین میزان حداقل دارائی، تعیین حداقل سرمایه در گردش، تعیین نرخ دارائی های جاری و عدم فروش دارائی های ثابت بدون اجازه وام دهنده.

  • محدودیت های مربوط به جریان نقد[6]

یک وام دهنده در مورد جریانات نقدی یک سری موانع مانند، محدودیت در پرداخت سود تقسیمی نقدی و هزینه های سرمایه و .. بوجود می آورد.

  • محدودیت های مربوط به بدهی ها[7]
این مطلب مشابه را هم بخوانید :   طبقه بندی مدل های کیفیت خدمات

در این محدودیت وام دهنده موانعی را برای افزایش میزان بدهی های شرکت وام گیرنده ایجاد می نماید. هم چنین شرکت بایستی میزان بدهی سرمایه خود را بوسیله افزایش سرمایه کاهش دهد.

  • محدودیت های مربوط به کنترل[8]

وام دهندگان انتظار دارند که مدیریت شرکت وام گیرنده به نحو احسن عملیات/شرط شرکت را اداره نماید. گاهی اوقات برای اطمینان از نحوه اداره شرکت، بعضی از بانک ها، وام را منوط به تعیین بعضی از اعضای هیات مدیره توسط خود می کنند.

  • برنامه ریزی بازپرداخت[9]

برنامه زمانی بازپرداخت یا استهلاک وام یک برنامه زمانی خاص برای پرداخت بهره و اصل آن می باشد. هزینه بهره از نظر شرکت قرض گیرنده یک هزینه قابل قبول  مالیاتی است.

 

[1] Maturity

[2] Direct Negotiation

[3] Security

[4] Restrictive Covenants

[5] Asset – Related Restrictives

[6] Restrictives Related – Cash Flow

[7] Liability – Related Restrictives

[8] Control – Related Restrictives

[9] Repayment Schedule